چهارشنبه ۷ تير ۱۳۹۶
|
|

در این هیاهوی زمانه هنوز هستند آدم هائی در پی رفع درد مردم و....

زمانه ای شده که از صبح تا شب بسیاری از افراد را در مسابقه شهرت طلبی، پول پرستی،  موقعیت خواهی ودیگر عرصه های کسب منافع می بینیم. فرقی نمی کند طرف تحصیلکرده است یا بیسواد، تاجراست یا کارمند، تهرانی است یا شهرستانی، مدعی مذهبی بودن است یا سکولار، زن است یا مرد . در چنین فضائی ، اگر کسی در پی اینها نباشد گوئی چیزی کم دارد ودر ارزش گذاری های عرفی نمره پائینی به وی داده می شود اما آن که جیبش پر پول است یا قدرتی در اختیار دارد یا از شهرتی برخوردار است به خود حق می دهد که به دیگران فخر بفروشد وخود را تافته جدا بافته ببیند. این وضع یعنی دور شدن اندیشه وسبک زندگی بسیاری از مردم از سنت های لطیف و زیبای گذشته این سرزمین، یعنی دور شدن از فضیلت های اخلاقی که در همه فرهنگ ها تحسین شده اند، یعنی در بند خود قرار گرفتن و سقف آرزوها وآرمانها را محدود به خورد وخوراک وپوشاک و مسکن وخودرو ومبلمان و پست ومقام وامثالهم کردن. در چنین وضعیتی، طبیعی است که افراد کمی را می توان یافت که از منافع شخصی بگذرند تا شادی دیگران را ببینند. چنین افرادی معمولا ابا دارند از اینکه شناسائی شوند یا کسی از آنها تعریف کند. دلیلش نیز روشن است: آنها برای تحقق آرمانهای بسیار بلندی تلاشهای خود را سامان می دهند و زندگی خود را در خدمت به هم نوعانشان معنا  می کنند . از این قبیل انسانهای بی ادعا ولی بزرگ منش، در فعالیتهای کمیسیون طی سالهای گذشته تا کنون افراد متعددی قابل شناسائی بوده وهستند. شاید وجود همین آدمها در تلاشهای کمیسیون چه در مرکز و چه در برخی استانها مهم ترین وجه ارزشمند و سرمایه معنوی کلیت این نهاد باشد. یکی از این عزیزان اخیرا توجه نگارنده را به خود جلب کرد و این احساس را بر انگیخت که با خود نجوا کنم : خدایا شکرت، در این هیاهوی شهر هنوز آدم های بزرگی هستند که با قلبهای مهربان واراده های ارزشمند دوای درد دردمندان هستند .دوست ارجمند مورد نظر کارشناس ارشد حقوق است وشغل اصلی اش وکالت دادگستری است ولی در طول هفته ساعاتی به کمیسیون می آید تا به صورت رایگان به مردم مشاوره حقوقی بدهد . وظیفه ایشان در ساعات حضور در کمیسیون این است که یا مشاوره حقوقی به مراجعین بدهد یا پیشنهاد اقدام حقوقی برای پیگیری وضعیت مراجعه کننده یا عریضه دهنده را مطرح کند. بارها مشاهده شده بود که برای رفع ورجوع مشکلات مردم چقدر دل می سوزاند وسعی می کند نهایت همدلی را با مردم  داشته باشد ولی اخیرا فراتر از کارکردهای یاد شده نمونه هائی از ایشان دیده شد که حکایت از بیقراری این انسان بی ادعا برای حل مشکلات مردم دارد. اطلاع یافتیم که برای پی جوئی مشکل یک فرد معلول مراجعه کننده به کمیسیون بدون اینکه وظیفه ای بر عهده وی باشد کلی پیگیری بیرون از کمیسیون انجام داده تا مشکل طرف حل شود. برای حل مشکل یک فرد بازنشسته به ادارات ذیربط رجوع کرده تا مشکل طرف و افراد مشابه وی حل شود. به یک زندان رفته تا موکل خود را ببیند وقتی در می یابد که مشکلات دیگری نیز در محیط آن زندان وجود دارد با رئیس زندان صحبت می کند وپیشنهاد می دهد تا برای رفع مشکلات زندانیان مشاوره حقوقی رایگان بدهد یا تیمی از همکاران خود را برای این هدف در خدمت مسئولین زندان یاد شده قرار دهد. برای آزادی یک زندانی  که مادرش عریضه ای به کمیسیون نوشته وتقاضای مددرسانی حقوقی داشته به هزینه خود از تهران به مشهد رفته وکلی پیگیری قضائی انجام داده تا زمینه آزادی فرد و رعایت حقوق قانونی وی را فراهم آورد. برای رعایت حقوق یک ایرانی دانشجو در هند که  مورد ظلم در این کشور قرار گرفته به سفارت هند مراجعه کرده تا با مسئولین هندی صحبت کند واحقاق حق را مطالبه نماید. نمونه های چنین اقداماتی در عملکرد این انسان شیفته کمک به مردم زیاد است این چند مورد را اخیرا نگارنده مطلع شد وپس از اطلاع به خود این انسان شریف گفت که این همه روی خود فشار نیاورید به هر حال شما وکیل هستید وعلی القاعده در خدمات خارج از حیطه مشاوره حقوقی  رایگان که در کمیسیون به مردم ارائه میشود ، برابر موازین قانونی می توانید حقوق مادی خود را مطالبه کنید. جالب است وی با بیانی برخاسته از رضایت قلبی وتوام با بی ادعائی ومبتنی بر اعتقاد عمیق به آنچه برای رفع مشکلات مردم انجام می دهد جواب داد که  «خدا کند کاری از دست آدم برآید . این خود بزرگترین دستاورد است.» واقعا این پاسخ دوست عزیزحرفهای زیادی در خود داشت. از چند روز پیش که این گفتگو انجام شد بارها به خود گفته ام که این قبیل انسانها در جامعه وکالت نیز باعث افتخار وآبرو هستند. ای کاش برخی از وکلا که فقط برای دستیابی به پول وحق الوکاله های سنگین از هر تلاشی فروگذاری نمی کنند این قبیل همکاران خود را بهتر بشناسند واز این انسانهای بی ادعا ولی مفید و موثر برای ارتقاء جامعه درس بگیرند.ای کاش امثال این آدمها در جامعه اکثریت بودند نه اقلیت تا این همه مشکلات در جامعه دیده نمی شد. ای کاش می توانستیم همبستگی نوع بشر را با چنین رفتارهائی هر روزه تقویت کنیم تا هیچ کس حاضر نمی شد برای دستیابی به منافع خود فرصتهای دیگران را سلب کند یا با انواع خلاف ها ره صد ساله را یک شبه طی نماید. ای کاش می شد بخشی از جوایز متنوعی که در نهادهای رسمی به  بهانه های مختلف به دوستان ونزدیکان وهمفکران خود هدیه می دهند را به چنین انسانهای بی ادعائی تقدیم کرد تا بدانند که جامعه قدردان زحمات وتلاشهای انسانی آنهاست اگرچه این افراد بی نیاز از هدیه دادن ها وتقدیرهای دنیوی هستند اما باید فرهنگ چنین منش هائی را در جامعه گستراند تا فضای عمومی آینده کشورمان مملو از خوبی ها وزیبائی ها باشد نه خودخواهی ها وخودرائی ها ومنفعت پرستی های زودگذر.

خدایا به نوبه خود از درگاه تو می خواهم که اجر وپاداش مناسب این گونه تلاشگران حقوق بشر را به بهترین وجه عنایت فرمائی تا هر روز قوی تر از گذشته در خدمت بهبود وضع جامعه وتوسعه خوبی ها باشند. آمین یا رب العالمین.

انتهای متن/ کمیسیون حقوق بشر اسلامی ایران

نظرات کاربران

نظردهی

نام*
ایمیل
نظر شما*
نظر شما پس از تایید اپراتور نمایش داده خواهد شد